Page 150

( ۱۲۹ ) عروسی این بود که داماد دست عروس را گرفته و هر دو با لای تخته سنگی می ایستادند و داماد به عروس خود میگفت : « من مرد هستم و تو زن ، من « سامان » « Saman » هستم و تو « رك » «RC » من آسمان هستم و تو زمین ، اینجا من و تو یکجا میشویم وازما اولاد بعمل می آید » بعد از انجام این عمل داماد دست عروس خود را گرفته و او را به دور آتش خانواده میگردانید آنگاه در عرابه ئی که گاوهای سفید آنرا میکشید و با گلهای خود روزینت یافته بود با نوای سازو موزيك و خواندن سرود عروس را بخانۀ خود می برد و مراسم خوشی چندین روز دوام میکرد . اریا ها در آریانا معمولاً يك زن میگرفتند ، یسان ها در میان مهاجرین آریائی در هند گرفتن چندین زن هم رواج یافته بود . پدر و مادر در ازدواج دخترهای خود سن وسال آنها را بیشتر مراعات میکردند و کوشش داشتند که دختران بزرگ را اول تر شوهر بدهند. در سرود ریگ وید موضوع دخترانی که شوهر نکرده و در خانۀ پدر بزرگ شده بودند بکرات ذکر شده چون سلسلۀ نسل يك خانواده با داشتن پسر دوام میکرد آریا ها تولد پسر و کثرت آنرا در خانواده بیشتر نیاز میکردند . آرزوی بلند شوهر دريك خانواده نو تشکیل داشتن حیوانات اهلی برای تربیه و تغذیه ، پارچه زمین برای کشت وزراعت و انتظار پسرانی بود که هر کدام با نشان دادن مراتب دانش ورشادت عضو مفید خانواده گردد . عدم پسر در يك خانواده به منزلۀ ناداری تلقی میشد و در چنین موارد به گرفتن پسر خوانده ها متوسل میشدند . بعداز وفات شوهر ، زن عموماً در خانۀ شوهر میماند و کمتر اظهار علاقه به شوهر دیگر می نمود . علاقه بین زن وشوهر به مفهوم صحیح آن در سرود ها ترسیم شده وعین