Page 515

(۳۰۰) مرثیه و تاریخ وفات سردار امیر خان قللرا قاسی نائب الحکومه کشمیر داد از جور سپهر بی ثبات آه وز ظلم رواق نیلگون در کجا هست خانه عیش و نشاط سازدش ماتم سرا و سرنگون سر بسر کارش فسون است و فساد روز فطرت شد ستم او را فنون بود امیر خان نام امیر نامدار قوم فوفل ای عزیز تعلمون این دیوان بیگی رضوان مکان خازن عبدالله بود اسمش عیان صاحب حلم و حیاء عقل و ادب داشتی لطف وسخا از حد فزون رستم ثانی هنر پر صف شکن صفدر میدان ظهور و هم بطون چون که شهباز اجل ناگه رسید طوطی روحش ربود ای سامعون رفت در عین جوانی آه آه با دل پر حسرت از دنیای دون لاله سان دلهای احبابش تمام شد ز داغ ماتمش لبریز خون سال وسن عمر بودش اربعین چون شدی از ورطه احیا برون جز صبوری چاره نبود دگر موجب انا لله و انا الیه راجعون یادوی را در صراط المستقیم فضل حق ، لطف پیمبر رهنمون شاد بادش روح در صدر جنان هم مقامش در جوار صالحون سال تاریخش خرد گفتا بهشت جاودان بادش مزید بیچگون نوت: کلمه بهشت بحساب جمل ۷۰۷ است هرگاه باحاصل کلمات مصراع اخیر ضم شود مطابق است با ۱۲۳۳ هـ ق که سال وفات مرحوم و عصر سلطنت ثانی اعلیحضرت محمود شاه درانی است.