Page 34

چودستش تهی باشد از روزگار چی مردی کند در صف کار زار سپاهی چو کارش نباشد به برگ چرا روز بیجا نهد دل به مرگ و چون ساكنان مشرق منهجای صادق در اطراف عالم باز دارد که آفتاب نتواند که از روزن کلبه درویشی مکرمی سر در آورد و رعایت و ملاحظه سادات علوی اصل و علوی فرع به موجب قل لا اسالكم عليه اجرا الا المودت فی القربی واجب داند و تعظیم حال آن زمره علیه کرده ایشان را از حوائج ضروریه فارغ و آسوده گرداند و علمای ربانی را که مشاعل نور ربانی اند و از شمع ضمیر منیر چراغ افروز عالم ظلمانی و فروغ علم شان نور سعادت جاودانی اند انعام تمام وا كرام بلا غایت و انجام نماید و هرچه بر رسم نیاز دهد از آنقدر وجوه توجیه نماید و مشایخ اسلام که قوام کیاردین قویم و هادی صراط مستقیم اند و از اسرار ازل و ابد آگاه و محرم خلوت سرای لى مع الله اند بخطر فیض بخش وضمیر آفتاب درخش ایشان را بنیاز تمام دریابد تا لمعه از انوار آن زمره كبار بر چهره روزگار دولت او بتابد و اینچنین اعیان و فقیهان و متوسطان و ارباب معاملات و باقی جهات زراعت و اصحاب صناعت تمام ولایت درة التاج سلطنت قرة العین مملکت جناب فرزندی امرا ولیعهدی برحق خویش دانند و مال و منال و حاصلات و معاملات بتمام و کمال به عمال او رسانند و خویش را در نيك بدالی قاصر و اموال را از کمال ایصال مقصر ندانند و مقتضی امثال اورا بعهده امتثال تلقی نمایند تا مستحق مزید رافت و مستوجب كمال عاطفت آینده انشاء الله وحده العزيز و حضرت اعلی جناب امیرعلیین مکان اسباب سلطنت فرزند والا گهر شاهزاده بلند اختر را مهیا فرمود و امرای شجاعت پیشه جلادت اندیشه در ملازمت او تعیین نمود و زمام حل وعقد و عنان قبض و بسط تمام مملکت محروسه بدست مبارك او مفوض نمود . گل دهم درذکر اهتزاز الويه نصرت انتما بصوب قندهار حسب الحكم امیر بی نظیر صاحب الوقار امین علیین مکان بر ضماثر کیمیا ماثر روشندلان صاحب تدبیر روشن و مبرهن است اگر وجود ذی جود صاحب حشمی در اقلیمی و پرتو آفتاب صاحب سلطنتی در مملکتی نباشد از غلبه ظالم بر ستمگان و جور و ستم فساد اندیشان در ادنی زمان آن مملکت درهم و برهم افتد . بیت : اگر چوب عالم نباشد زبان کند زنگی مست در کعبه قی بنا برین بعد از ارتحال سردار غلام حیدرخان مرحوم چون در قندهار صاحب اقتدار نبود امیر کبیر حضرت اعلی را بحکومت قندهار سر فراز فرموده روانه آن طرف ساخت سردار جلال الدین خان که در ایام وفات سردار مرحوم در قندهار بود بعد از ایام تعزیه سیر بی آزرمی بر روی کشیده و پرده حیا از روی برداشته داخل حرم محترم آن مرحوم گردید و از جواری او یکی را خطف نموده بجرم خود برد و بر صند و قخانه نیز دست تعدی دراز نمود و چون ماهیچه رایت نصرت آیات آن حضرت از افق ناحیت قندهار طلوع نمود (۲۳)