Page 136

گل سی و یکم : در ذکر توجه شهریار فرخنده قر بعزم رزم اعدای بداختر از دارالسلطنت تخته پل بصوب کابل و قتل سردار فیض محمدخان از قضای شهنشاء قدیر در محال پنجشیر. تقریر این مدعا و تصویر این ماجرامخبر ان صادق القول این نمط فرموده اند که شهریار جهاندار بتاریخ شهر صفر ١٢٨٤ یکهزار و دو صد هشتاد و چهار بعزم انتقام پای مبارك را در رکاب هلال آسا نهاده از دارالملک تخته پل باستيصال اعداد رخش تیز کام را در جولان آورد و از انجا لوای ظفر انتمابر اوج فلك خضرا وفراز سدرة المنتهى افراشته از قایت عز و و شرف رو بصوب کابل گذاشت و از اطراف بلاد و امصار فوج فوج عساکر ظفر آثر بدرگاه سعادت کبار شتافتند « نظم » سپاه بکاه یک همه تیغ زن بمردانگی هر یکی صف شکن بارد وی کینها بوی رسیده کمر خدمت کاری بر میان جان بستند . « مثنوی » چو اره رزم خاقان خبر یافتند سپاه از همه سوی بشتافتند همه کینه جویان گیتی نورد که از قهر دره اتر آرند کرد و چون سپاه ظفر آئین و لشکر نصرت گزین بمرکب باعز وتمکین جمع آمدند شهریار سلیمان مرتبت حکم قضا توام اصدار فرمود که شاهزاده والا تبار سردار محمد ابراهیم خان با حصه از فوج جرار وهشت توپ آتشبار برفاقت سردار محمد اعظم خان از راه علمان شکن برطریق مستقیم شاهراه کوچ بر کوچ متوجه اهدا شوند و خود نیز عزم شاهانه بران راه مصمم داشت که سردار فیض محمد خان بعرض و اتفاق شریر امارت رضائیه که مردم پنجشیر و کوه دامن همه دوست و خیر خواه اند مناسب مینماید که لوای فلک فرسا از راه پنجشیر در اهتزاز آید تا معاینة اعلام نصرت اعتصام از افق آن ناحیه طلوع فرمايد بنا بر آن راه پنجشیر مختار خاطر قدسی مآثر افتاده سر گرم طی منازل و قطع مراحل گردید و چون این خبر دهشت اثر سماع کوب سردار محمد افضل خان شد در عین بیماری و شدت مرض سردار عبد الرحمن خان را با کل سپاه چون اقطار امطار اوراق اشجار بی حد و عد و توپخانه فرا وان از راه پنجشیر متوجه مقابله و متصدی مقاتله فرمود و کو الفدات متواتر برای سردار محمد اعظم خان که در مقر مقر داشت مرسول نمود که دشمن بردر وازه رسیده بیزودی خود را رساند سردار محمد اعظم خان که مقتضی الوقت ننشسته میدید که اگر باز پردۀ غیب فتح بنهگان اقدس روی نماید خود را در قلعه قندهار اندازد قول او را کم شنیده زیاده لنگر انداز گردیده به لیت ولعل میگذرانید و چون سرحد پنجشیر مخیم خیام خجسته فرجام شهریار جهاندار شد (۱۱۷)