Page 129

را به پرورش یافتگان شهریار بهار مسلط داشته برك ونوا را بمکی نگذاشت امارت پناهی الویه نصرت انشا را بصوب قهر اعدا در اهتزاز آورده در ده ملاعلم اخند سر ادقات جلال بر پا داشت و شاهزاده والانتبار سردار محمد ابراهیم خان را در قندهار جانشین فرموده سردار شیر علیخان را اتالیق وی فرمود چون خبر شهریار جهان بسمع سردار محمد افضل خان رسید سردار محمد اعظم خان و عبدالرحمن خان را با خیل سپه ترکستان و کابلستان بمقابله امر نمود ایشان کوچ بر کوچ رفته چون بحد مقر میرسیدند امارت پناهی وارد قلات گردیده دوز عسکر را سنگر حصن بست و سردار فتح محمدخان و سردار یزد محمدخان که در هولان رباط چهاونی داشته با قراول لشکر خصم بجنگ بوده سبب کثرت اعدا تاب نیاورده با اردوی همایون ملحق شدند و چون سردار محمد اعظم خان و عبدالرحمن خان وارد محال شاه جوی گردید بملاحظه استحکام سنگر امارت پناهی نبوده از راه کلان بطرف جنوب رفته در صد تازی از رود ترنگ عبور نموده بطرف ملك هوتکی مایل گردیدند و چون مقابل قلات رسیدند قراول عسکر منصور نیز از رود ترنگ بر گذر خالا عبور نموده در حدود قلعه بازخان با هم مقابل شدند و بجنگ صعب و حرب شدید با هم نموده چند نفر از قراول خصم مقتول ومجروح ساخته هزیمت دادند بعده چند قریه را از مردم هوتکی بسبب بغی میر علم خان هوتکی بتاراج داده مراجعت نمودند و چون خصم میدانست که در سنگر شهریار جهاندار هجوم آوردن از حیز امکان برون است راه دیگر گرفت بخیال اینکه اگر آنحضرت از سنگر بیرون شده بمقابله شتابد بصواب پردازد واگر ثبات قدم در سنگر ورزد قندهار را در محاصره آرد چون سپاه خصم در محال شه بولان میرسید حضرت اعلی نیز سنگر را گذاشته بر گذر کجبا از از دریای ترنگ عبور فرموده در منزل دویم در محال باد و خصم را دریافت علی الصباح غره ماه مبارك رمضان سنه ۱۲۸۳ که خسرو انجم سپاه تیغ جهانقام از نیام انتقام بر افراشت و سپهر شنگرفی از روی تغزر زنگاری برداشت . مثنوی سر صبح کین شاه گردون نورد سپر در سر آهنگ بیداد کرد علم کرد تیغ بلند آفتاب بطرف افق ماند پا در رکاب سپاه کواکب زجنگ وجدل همه همچو سیماب گشتند حل درینحال نوبت زنان بیدرنگ فرو کوفتند از دوسو کوس جنگ زفر نفیر قیامت اساس زمان و زمین را فروشد اساس چنان بر فلك رفت آواز نای که افتاد گردون زردان زپای علم ها زهرسو قد آراستند زهر جا تهی فتنها خاستند زهر سو رسیدند برعزم جنگ همه کینه جویان چوشیر و پلنگ از طنین طنطنه آور کوس نزديك بود که ارکان زمین در جنبش افتد و از نفیر قیامت صفیرنای و شیپور دور نمی نمود که کره اثر و سپهر مستدیر از هم فروریزد از دهای جهان (۱۱۰)