Page 105

گل بیست و هفتم در ذکر بر پاشدن شورش ترکستان و بغی ورزیدن نعنك خراسانی و طلبیدن سردار عبدالرحمن خان را از بخارا و سپردن ملك ترکستان وی را هر فرخنده اختری که عنایت ملك ملك بخش تعالی و تقدس كوكب دولت او را خواهد که بر فلك جهانبانی و اوج کامگاری مسعود گرداند و به مقتضای فرح افزای تعز من تشاء لوای رفعت او را بذروه ثریا و فراز سدرة المنتهی رساند نخست او را در حصار عالم هجوم سپاه غم متحصن سازد تا هر گاه به تائید الهی وقوت نامتناهی از قلعه بند مشقت خلاصی یافته برتخت تمکنای مملکت آرام نماید و به نور موفور السرور آفتاب جمال خویش افق سلطنت را آراید به نظر اعتبار احوال روز گار مشاهده فرماید و بسان مردمان دیده در عین عالم روشنی فزاید . مثنوی :- کسی را که حق جاه و حشمت دهد بفرق سرش تاج دولت نهد در اول اسیر بلا یش کند به قید بلامبتلایش کند چو هر گاه بر سر نهد تاج تخت بر آید چو خورشید بر اوج بخت بحال رعیت رعایت کند رعایت به حال رعیت کند مضمون این روایت و مفاد این درایت مطابق حال فرخنده مال امیر بینظیر صاحب سریر ظل الهی امیر المؤمنین امیر شیر علی خان است ادام الله ظلاله على العالمين تبيين این مقال و تفصیل این احوال آنکه در ایام که شهر پارچا نگير بملك تركستان تسلط یافت و سردار فتح محمد خان رادر آنجا حاكم نموده تشریف فرمای دارالامارت و نور افزای مستقر الخلافت گردید و سردار عبدالرحمن خان به سمت بخارا گریز پای شد سراج الدین آخند زاده که به ایلچی گری به بخارا رفته بود با ایلچی پاد شاه بخارا وارد کابل شده شرف عتبه بوسی دریافته مضمون رسالت آنکه عیالهای ایشان الصدور که در کابل می باشند آزاد فرموده بفرستند و چون ایشان مذکور از ایام شاهزادگی آنحضرت ملازم رکاب سعادت انتساب بود و در ایام توقف حضرت اعلی در ترکستان مشارالیه ادای وفائی پیش گرفته به بخا را گریخته بود . شهر یار غیور بنا برین عرض ایلچی پادشاه بخارا را شرف قبول بخشید و آزاد نمودن عیال ایشان مذکور را موقوف به فرستادن سردار عبدالرحمن خان فر موده ایلچی را رخصت انصراف ارزانی داشت در ایام توقف حضرت اعلی در مستقر الخلافت که عبارت از ایام زمستان ۱۲۸۱ می با شد چند نفر از خوانین فتنه بین بغایت ترکستان چون مجیب آخوند زاده باوك راکى واشك آقسى بهاؤالد خان و واحدخان و چند نفر از خوانین طائفه غلجائی چون سید محمد خان و کرنیل ولی محمد خان و علی محمد خان و غیره چون میر سید محمد خان با سردار عبدالرحمن خان خفيه لو یخی و تسویلات شیطانی در لباس الفتی پیش گرفته د رحان خود ها را فرستاده و آسمان او می آمدند و می رفتند و تحریض آمدن در ملك بلخ می نمودند تا ایام سردی به انقضاء رسیده بندگان اشرف تسخیر قندهار و فتح آمه بارند نصر نموده رایات نصرت آیات بدانطرف در اهتز از آوردند رفتن مویان او تا دیو فتح قندهار را (٨٦)