Page 106

امری هم بدر و کنار مشک من و معنبر دانه انه ومس خیال باطلی و فکر لاطایل خودها ببعض امارت بندگان اشرف که نایوم التناد بر قرار بانتصب العین نموده از عاقبت این امر نیندیشیده در کار افساد و فتنه جوئی دلیرتر شدند و مره بعد اولی و کره اثر آخری به سردار عبدالرحمن خان بنوشتند که فرصت را از دست نداده نمو به اینطرف شود سردار عبدالرحمن خان درین ایام در آنجا متوقف بود و پادشاه بخارا به جهت معامله فواتد که سپاه دولت روسیه در آنجاها غلبه آورده بود به سمرقند رفته توقف داشتند عبدالرحمن خان چون مژده مفسرین را متواتر شنید معتمد خود را ناظر حیدر بنام بحضور پادشاه بخارا در سمرقند فرستاد که اقعات مفسدین را مصحوب ناظر مذکور فرستاد که بهر زمین ایجاب به شیر آباد که آنطرف آمویه است هوا خواهان اینجانب در تخته پل بیدواخواهند نمود و ملک بدون در د سر و کشش و کوشش اینجانب بدست خواهد افتاد رخصت آنطرف مهربانی فرمایید چون ناظر مذکور بحضور رسيد ومضمون رسالت و الواعدات مفسرین به عرض رسانید پادشاه اذن داده برای حاکم شیر آباد نوشت که سردار عبدالرحمن خان میرسد هر گاه بورد و او در تخته پل و دیگر محالات بلوا برباشد ویرا نگذارد تا از رود پار کرده والا تبید نموده واپس مرسول بخارا دارد چون سردار عبدالرحمن خان از بخارا روانه شده وارد شیر آباد شد مجید آندم زاده باطوره مراد در آغوش خود دیده مرغب خوانین و سپاه پلتن ورساله و جرنلر چپها ن در خانه غره سایده عشقه و پیمان از ایشان گرفته تحریص بسعى وخر اش می نمودند و کوا غدات سردار عبدالرحمن خان یومیه به خاله آورسیده و می رفت وسردار فیض محمد خان والی آقچه را نیز بخود کشیده هم عهد خود نمود سردار فتح محمد خان که دست تقدیر چشم او را پوشانده به خواب راز صفا انداخته بود چون صدى به دروازه رسيد آتش فتنه صحن خانه را فرا گرفت مطلع شد آن وقت نیز به مقتضای شجاعت و خواهش جرات که مجبول این خاندان بود مراتب استیپش نگرفت والی ها را نفیغ تیغ تیز قلع و قمع مفسدان نموده و همه را به جزای اعمال ناشائسته خویش در دریای انداخته و فتنه او ملکیبر میخواست مگر سیلاب تقدیر را خس و خاشاک تدبیر سد نمی تواند شد و کار را بر احتیاط بناهنه ده وقت را به جهت توجه بندگان اقدس باریک شمرده گرفتن اهل فساد را در یکدم موجب شورش دانست وقول حکما را ته نمود که گفته اند : بیت : چو از کبار مفسد خبر یافتی که گرزنده و اماند این بدگهر زدستش بر آ ور چو در یافتی بمواهد ترا زندگانی دگر وتنبیه ایشان را مو قوف به انفصال مقدمه قند هار داغنت و اما نت الله : بیت : دره آتش چو شد ا فروخته تا آنجه رسیدنی بود رسید و آنچه دیدنی بود دید بلکه دو صد بقر ازین با کان فتنه جو بان را دیده باش عالمی را سوخته (۸۷)