Page 284

به سن بزركتر بود ولی از روی فراست از حضور پادشاهان سدوزائی به اخذ مقام ورتبۀ پد رنا مورش نیز سرافراز شد. و ازسائر فرزندان پدر و اقارب خویش برتری حاصل نمود و نظر بمقتضای عصر و در بار ادب پرور شاهان ذیشان سدوزائی که همۀ ارکان سلطنت و اصحاب دربار ایشان دارای علم وفضل کافی بوده اند این شخص به سرودن شعر پشتو و فارسی مائل ودارای قریحۀ خوبی بوده و اگرچه از آثار مرحوم بجز چند صحیفۀ که بصورت پراگنده وغیر مرتب بدستر س بنده رسیده است از مجموعۀ اشعارش که اگر درزبان ملی پشتو وفارسی دیوان مکملی تدوین کرده باشد] اطلاعی حاصل نیست ولی از جملۀ چند غزل پشتو و فارسی مرحوم اين يك غزل مختصر فارسی آن را انتخاب و قدرت ادبی اش را بخوانندگان گرامی کتاب تیمور شاه درانی معرفی میدارم : شمع روی آن پری فانوس کرده دل مرا غیر سوز سینه دود ما به حاصل مرا پرد دن آئینۀ رخسار حسرت سای او عکس دیدارش همی از عمر مستعجل مرا این دل شوریده چون دیدار گلرخسار کرد از خیال چشم بیتابی کند منزل مرا زیور گوش بشان چون عقد پروین داد ماه رسته در سلك شبنم شد گل محمل مرا تا نقاب از عارضش چون غنچه گل باز شد شمع و پروانه پری و حور در محفل مرا از سر غفلت ندارد اختر من چون فلك کی بد لبر میرسد این طالع کاهل مرا «۲۱۹»