Page 457

شعر العجم حصه چهارم ۴۵۲ دو رخ را بکند و فغان بر کشید که شاها! دلیرا ! گوا! سرورا! سرافراز ! شیرا! و کند آورا! کنون دست بسته پیاده کشان کجا اندر دگاه گردن کشان کجا گیو؟ و طوس ؟ و کجا پیلتن فرامرز و دستان آن انجمن کجا شاہ کاؤس گردن کشان که ببینند این دم ترا زین نشان از اختلاف حالات کیفیت جذبات نیز مبدل میگردد، و کمال شاعر آنست که آن خصوصیاتی را که این اختلاف پیدا میکند و آن را نیز در هر مقام ملحوظ دارد فردوسی در ہر موقع این نکته نازک را ملحوظ نظر خود داشته است ، مثلاً چون سکندر وفات کرد بیگم دی روشنک برلاش او نوحه کنان آمد سکندر بیمار یک شخص فاتح و یک کشورستان بزرگ و روشنک دختر دارا بود که او را سکندر شکست داده بوده نظر باین حالات مخصوص حالت روشنک برین فوت سکندر چه طور خواهد بود فردوسی این جذبات روشنک را ملاحظه کنید که بچه قسم ادار کرده است :-