Page 333

شعرالعجم حصه چهارم ۳۳۸ تصویر این حالت را چنین میکشد :- چون چشمهای معشوق از کرشمه مالامال گشت نخست بطرف خویش دید گویا که ساقی پیاله خود را در موقعیکه از شراب پر و لبریز نمود اولاً خودش جرعه ازان نوشید. جای مشام دیده کشودم ببوی گل پنداشتم که گرد ره یار می رسد در شعر قوت این لطافت خیال را مشاهده کنید که بواسطه لطافت گرد کوچه معشوق را گل می پندارد لہذا ازان خوشبوئی گلها که باد رسیده در مغالطه افتاده که گرد کوچه یار است. این خیالات باندازه لطیف است که تاب اظهار را ندارد. و گویا حبابی است که بمجرد رسیدن دست می شکند و تاسف داریم که از ترجمانی و تشریح امثال این اشعار که ما بآن می پردازیم تمام لطافت آن با خاک برابر می شود. لطف صحبت احباب را یک شاعری بهمراه این لطافت بیان کرده است : عادت بجمع بودن احباب کرده ایم ما بو نمی کنیم گلی را که دسته نیست پریوخی به شکر خنده قتل مردم کرد چو گفتمش که مرا هم بکش تبسم کرد ملاحظه کنید که این مضمون را بچه لطافت خوبی اداء کرده