Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۳۰۱
و بر طبق عمارت تاج گنج یک عمارتی در ایران
یافته نمی شود - عیناً همین فرق در شاعری نیز مشهود
آن شعرای ایرانی را زیر نظر بگیرید که از ایران به هند
آمده اند - و از آب و هوا و خیالات آن متاثر شده
اند - کلام آنها را نیز بان شعرای ایرانی مقایسه کنید- که
در ایران بوده اند پس در کلام هردوی آن این فرق بخوبی ظاهر میگردد
آن لطافت ، نزاکت ، ادا ، باریک خیالی ، رنگین ادائی که در کلام عرفی نظیری
طالب آملی - کلیم ، قدسی ، غزالی موجود است کجا در کلام امثال شفائی ، محتشم کاشی
یافته میشود - حالانکه این هر دو جماعت از شعرای همین زمانه
و تاج سر شعرای ایران و انتخاب شده دربار های
سلاطین اند - مزید تفصیل این نکته در بیان غزل خواهد
آمد - که ما در آنجا مدارج و طبقات غزل گوئی ها را
موازنه خواهیم کرد :
ایرانیها نیز این امر را تسلیم کرده اند - که پس از
فغانی یک طرز مخصوصی در شعر بوجود آمده است - :
عبدالباقی رحیمی که ایرانی است و او را به تازه
گوئی تعبیر می نمایند - و نسبت باد علانیةً تسلیم میکنند
که بانی و رهنمائی او حکیم ابو الفتح گیلانی بود - اگر چه حکیم
موصوف ایرانی است امّا نشو و نمای او در هند بوده است :
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
