Machine transcription
شعر العجم حصہ چهارم ۲۰۴
را طلب کرده حکم داد ـ تا هرکدامی به تضمین این مصرع بذل
مساعی ورزند ـ علی الفور ابونواس فی البدیهہ گفت ـ
و خود اقبلت فی العصر مسکریہ ولکن زین السکر لوقا رِ
و ہزالریج اردانا ثقاً لآ ـ و غفآ فیہ رمان صف یہ
و قد سقط الرداء عن منکبیہ من التخمیش و استرضی الانرایہ
فقلت الوعد سیدتی فقالت کلام اللیل یمحوہ النہایہ
نظام الملک محمود ترجمۀ آنرا بفارسی قرار آتی نموده است
مست آمد پیش در کشک آن زیب نگار
از خود آهستگی گفتی که است او هوشیار
از سرین او نموده باد از نسرین دو تل
وز بر چون علاج او انگیخته سیمین دو نار
آستینش را گرفتم در کشید از دست من
معجرش سر فتاده سست شد بند ازار
گفتم ای جان وعدۀ دوشین خود را کن وفا
گفت نشنیدی کلام اللیل یمحو النہار
یک قصیده مشهور ابوالفتح بستی است. که مطلع آن ست
زيادة المرء فی دناء نقصان + در محہ غیر محض الخیر خسران
بدر حاجر کاملاً ترجمه این قصیده را در فارسی نموده و همان قافیه
خودش را مقرر داشته که مطلعش این است :
ہرکمالیکه ز دنیا است نقصان است : سُود کو محض نکوئی نبود خسران است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
