Page image — the source of record
Machine transcription
۴۳
قواعد فارسی اول
تکاندن . تکاندن . دواندن .
فعل امر
۸۴- امر فعلی است که دلالت می کند بفرمودن کاری از
مخاطب یا غائب و معنیش تعلق میگیرد بزمانۀ استقبال
مثل از نوشتن : بنویس . بنویسد . (۱)
از مثال فوق ظاهر شد که : صیغه امر بحذف علامه
مصدر ساخته می شود و حرف پیش از علامه مصدری
نیز تغییر می یابد .
۸۵- اکنون گوئیم : در مصدر فارسی؛ پیش از علامه مصدر ی
یکی از این یازده حرف (زمین خوش فارس) می باشد
و این حروف در فعل امر و مشتقات آن (مضارع) تغییر
یافته حذف و بدل می شود؛ بقرار ذیل :
(ز) بحال خود باقی ماند : زدن . بزن
(م) حذف شود :
آمدن بیا (۲)
(ی) حذف نشود :
۱- بای زائده بر افعال خصوص بر فعل امر در آید و این را باء زینت گویند .
۲- وقتیکه یاء زینت بفعل در آید ؛ همزۀ آغاز فعل بیا بدل گردد .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.