Page 26

سیر نبویہ 17 هستیم ! پس آن حضرت حجر اسود را در رداء اطہر خود نہاد، و فرمود: از ہر قبیلہ مردی بیاید و گوشهٔ رداء را بگیرد و و بر دارند و چون بپای کار رساندند آن حضرت بدست مبارک سنگ را بجایش نهاد و استوار نمود. و آن نزاع و اختلاف رفع و دفع گردید. ازین حکایت معلوم شد که آن حضرت صلعم قبل البعثت بہ سبب حسن اخلاق محبوب القلوب کل بود که او را (امین) میگفتند. قسم دوم در واقعات سال چہلم ولادۃ کہ مبدءُ ظہور وحی بود تا ہجرت چون سال چہلم ولادت آنحضرت صلی اللہ علیہ و سلّم کامل گردید؛ اللہ تعالیٰ او را برای کافهٔ خلق، پیغمبر گردانید و آن چنین بود : که خواب های راست میدید و ہر سنگ و درختی که میگذشت می شنید : السلام علیک یا رسول اللہ ! و چون در راهی تنها میشد آوازی می شنید (یا محمّد) ہرچند چپ و راست خود را نظر میکرد، ہیچ کسی را نمی دید خوف بر او غالب می شد و از آن جا میگریخت !