Page 27

سیر نبویہ ۱۸ باری صورت حال را بہ خدیجہ نقل کرد ! و گفت : میترسم کہ بمن آفتی رسد ! خدیجہ رض در جواب گفت : معاذ اللہ کہ خدای تعالی بتو آفتی رساند خاطر خود را جمع دار ! امید است کہ جز خیر و نیکوئی چیزی نخواہد بود چرا کہ تو مہمان را دوست میداری و راست میگوئی و امانت گذاری و یاری دہندہ در ماندگانی پناہ دہندہ یتیمانی نیکوئی کنندہ با غریبانی و نیکو خوئی حضرت صلعم متسلی شد و بعد ازان خلوت را از خلق دوست میداشت و توشہ با خود گرفتہ در غار کوہ حرا خلوت اختیار فرمود! و در آنجا بہ عمل صالحی کہ ملائم وقت و مناسب حال می بود مشغول می شد و عبادت پروردگار را بقرار الہام یا تفکر بتقدیم می رسانید و چون توشہ خود را خلاص میکرد باز بخانہ می آمد و توشہ را گرفتہ واپس بآن غار می رفت اکثر اہل سیر بر این است کہ یوم دوشنبہ ہشتم ماہ ربیع الاول شروع سال چہل و یکم وحی نازل شد . از رسول اللہ مروی است کہ فرمودہ در غار حرا و بروایتی بالای کوہ استادہ بودم کہ ناگاہ شخصی بر من ظاہر شد و گفت : مژدہ باد! ترا ای محمد صلعم ! کہ من جبرائیلم حضرت حق مرا بتو فرستادہ و تو رسول خدائی باین امت !