Page 358

۳۵۲ خلق را زین غم فریادرس ای شهزاد ملک را زین ستم آزاد کن ای پاکسیر رحم کن بر سر آن قوم که جویند جوین از پس آنکه نخوردند از ان ناز شکر رحم کن رحم بر آنها که نیا بند نمد از پس آنکه از اطلس نشان بد بستر برای طلب ضیافت یک دوست خود این مکتوب منظوم نوشت ۔ ندار دمجلس مابی تو نوری اگر چه نیست مجلس در خور تو چه فرمائی چه میگوی مصلحت چیست تو آیی نزد ما یا ما بر تو چون از در بار داری و دریوزه گری تو به کشید قطعه ذیل نوششت من د این عهد که با قحبه رعنای جهان بعد از ان عشق بنازم به پسپھودنه عمر قوت دادن اگر نیست مرا باکی نیست قوت ناستدن هست فلله الحمد یعنی اگر من قوت دادن ندارم الحمد الله این قدر همت دارم که از دیگران سوال نکنم بر بیقدری علم بدین عبارت قهر خود را اظهار نمود :- ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم تا در طلب راتب ہر روزہ نمانی رو مسخرگی پیشه کن و مطر بی آموز تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی فرعون و عذاب ابد و ریش مرصع موسی کلیم الله و چوبی و شبانی