Page image — the source of record
Machine transcription
٣٠٤
کم کم خور ، و که که خور، و تنها می خور -
چون هشیارم طرب زمن پنهانست ور مست شوم در خردم نقصان است
حالی است میان مستی و هشیاری من بنده انکه و زندگانی آن است
یعنی انسان بعضی اوقات شراب بسیار میخورد که بد مست میشود و بعضی
اوقات کم میخورد که بالکل اثرش پدیدار نمیگردد. این هر دو
حالتش مرغوب نیستند . حالت مطلوب کیفیت متوسط در میان
بیخودی و هشیاری و من غلام چنین کیفم .
چون باده خوری زعقل بیگانه مشو مدهوش و مباش جهل را خانه مشو
خواهی که می لعل حلالت باشد آزار کسی مجو و دیوانه مشو
گر باده نمیخورم نشان خامی است ور نیز مدام می خورم بدنامی است
می شاه و حکیم و رند باید خورد ور زین سه نه مخور که دشمن کامی است
شراب خوردن اگرچه باعتدال هم باشد قطعا حرام است کسیه
بجوازش فتوی میدهد در عدالت اخلاق مجرم ناقابل معافی
است ، با اینهمه اگر شما دو کس را ببینید که یکی نیک طینت
بی ریا - صادق - است و لی شراب میخورد - و دیگری شراب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.