Page image — the source of record
Machine transcription
٤٠
لیکن سلمان و خواجو هردو از تصوف محروم بودند گلهای شان رنگ خاکی
داشتند نه بو ـ
هنوز سلمان و خواجو بقید حیات بودند که خواجه حافظ در غزل گوئی قدم
نهاده این ساز را بجوشی بحرکت آورد که صدای آن زمین را تا آسمان پرنمود ـ
من بشاعری خواجه حافظ تبصرۀ مفصل نموده ام لیکن هنوز بسیار نکته ها مانده
اند، اگرچه در ینوقت هم این فریضه بتکمیل رسیده نمیتواند ولی تکرار این افسانۀ
دلچسپ هر بار یک لذتی دارد؛
(١) ـ در کلام خواجه حافظ بلند ترین وصف ، حسن بیان ـ خوبی ادا ـ
شستگی و لطافت ست، این وصف امر ذوقی ست که قید قانون
و قاعده را نمی بردارد و تمام اصول فصاحت و بلاغت از احاطه نمودن
آن عاجزاند، صرف یک مضمون میباشد مردم آنرا بهزار عبارت ادا
میکنند مگر اثری نمی دهد لیکن شخصی میخیزد و همین خیال را نمی دانیم که بکدام الفاظ
ادا مینماید که سراسر کار جادو میکندـ این اثر در کلام فارسی هیچ شاعریرا
برابر خواجه حافظ نصیب نشده ـ مهیمات مضامین شان حسب ذیل اند ـ
د قناعت ـ گوشه نشینی ـ اجتناب از دنیا ـ پرده دری واعظین ـ رندی ـ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.