Page image — the source of record
Machine transcription
۱۴۱
پیش این گروه حرف برخوانی ترسمت برنجی که سبحانی تو
بعد از حکیم سنائی دائره شاعری تصوف را حضرت خواجه فریدالدین عطار خیلی وسیع نمودند و بصنایع شاعری (قصیده، غزل، مثنوی، رباعی) به برکت شان از تصوف مالا مال شدند، اشعار شان از صد هزار بیشتر اند و مثنویات هم بکثرت دارند که از ان مثنوی منطق الطیر زیاده مشهور است.
مسئله وحدت الوجود خمار باده تصوف است، این خمار خواجه عطار را بالکل ربوده بود، در متوسطین مغربی و در متاخرین سحابی نقیب این مسلک بوده اند و در دور خود این راز را حضرت خواجه عطار زیاده فاش نموده است، خواجه بار بار و به جوش و مستی تمام این دعویرا تکرار مینماید مگر هیچ سیری ندارد.
فلسفه شان این است که او را در تمام اشیا ساری است و همانست که در هر چیز رنگینی و حسن داده او در قد جلوه در زلف پریشان شکن و در ابروی خمدار وسمه در دُر آبدار آب مشک ختن بو میباشد.
تاب در زلف و وسمه بر ابرو سرمه در چشم و غازه بر رخسار
رنگ در آب و آب در یاقوت بوی مشک و مشک در تاتار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.