Page 144

فتوحات اسلامی (۱۳۵) قضیه نهاوند آمدند جتیکه نعمان ایشان را دید همراے مجاهدین چنان تکبیر گفت که اضطراب بر عجمیان طاری شد مسلمانان بار ہاے سنگین خود را انداخته خیمه نعمان را هم نصب کردند اشرف کوفه شتاب کرده خیمه ہاے خود را بر پا ساختند— محاربه شروع شده روز چهارشنبه و پنجشنبه را بقتال گذراندند در ظرف اینمدت غلبه و ہزیمت مختلف بود گا ہے کفار و گاہی مسلمانان غالب میگشتند— بالآخره اہل فارس بخندقہاے خود پناه جستند مسلمین تا زمانیکه خداوند مقدر نموده بود در محاصره شان اقامت کردند لیکن محصورین ہر وقت که فرصت می یافتند بیرون میشدند و در غیر مجال بحصار ہاے خود می رفتند کار مختار شان بود مسلمانان خوف کردند که مبادا این امر بطول انجامد لہذا جمعه از جمعه ہا— اشخاص صاحب رای جمع گشته گفتند در صورتیکه خروج و دخول محصورین باختيار شان باشد البته موجب اطاله مدت خواهد شد براے مشوره نزد امیر خود نعمان رفتند او نیز درین اندیشه بود بعد ازان باقے بزرگواران را جمع کرده گفت آیا می بینید که اہل فارس بخندقها و شهر خود پناه گرفته ہر وقت که بخواهند بیرون میشوند وزمانیکه ما اراده جنگ را داشته باشیم ایشان را خارج کرده نمی توانیم درینصورت کار مسلمانان سخت گردیده در بیرون نمودن شان برام و تحریض کردن شان بمقاتله چه مصلحت میدانید تا کار با طولانی نشود عمرو بن غنم که از ہمہ مسن تر بود شروع بسخن گفتن نمود زیر ا قاعده مسلمانان چنین بود که شخصی بزرگ تراغاز کلام میکرد گفت محصور بودن برای شان سخت تر است از انکه مدت محاصره بر مسلمانان در از شود بگذارید که در حصار ہاے خود باشند ہر کس که یگانه برآمد ہمرايش مقاتله کنید رائے او را قبول نکردند عمرو بن معدیکرب فرمود مترس از آنها بلکه حمله نموده بگر ہاے شان را بزن— رأی او را پسند نه نموده گفتند دیوار های شان بر ما سختی دارد— طلحه گفت رأی من اینست که سواران را بفرستی تا بجنگند جیسیکه بایکدیگر مخلوط گشتند بطریق حیله گریخته جانب ما بیایند—مشرکین اینوقعه را دیده بطمع می افتند زیراکه گریختن ما را ندیده اند و از حصارهای خود می برآیند در آنوقت مقاتله میکنم ہمرايشان تا آنچه که خداوند بخواهد وقوع یابد—نعمان هم این رأی را پسندیده قعقاع بن عمرو راکه بر سواران مقرر بود امر کرد که