Page image — the source of record
Machine transcription
۵۵
که ندیمان مجلس ارنشود از مقیمان آستان باشد
شعرالعجم راجع باین قصیده می نویسد که : امیر معزی ملک الشعرای سلطان سنجر تا درجه
قوه حافظه داشته هر قصیده بیکبار شنیدن حفظ او می شد و چون شاعری بحضور
سلطان بیتی از قصیده خود میخواند چون از و پیشتر شنیده می بود میگفت قصیده ازمن
است و فورا بقیه را ازبر میخواند و شاعر ناکام از دربار برمیگشت . انوری که ازینحال
مسبوق بود با تغیر لباس پیش امیر مغربی رفت و گفت : من شاعرم و قصیده در مدح
سلطان سروده ام و خواهش دارم بشرف حضور برسد . امیر معزی گفت : قصیده
خود را بخوان که بشنوم . انوری خواند :
زهی شاه و زهی شاه و زهی شاه زهی میر و زهی میر و زهی میر
امیر معزی اصلاح کرد و گفت بایست مصرع دوم چنین باشد :
زهی ماه و زهی ماه و زهی ماه
انوری سخنی چند خنده آور نیز گفت . و امیر معزی پنداشت اسباب خنده فراهم
آمد و گفت فردا قصیده ترا از نظر پادشاه میگذرانم . فردا که انوری بتوسط ملک الشعرا،
شرف حضور حاصل کرد و بخواندن قصیده خود اجازه یافت بآهنگی استادانه
سرود .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.