Machine transcription
۱۹۳
عمر چو دزدان در آرزو می شرار است کاه ببرق و گهی بباد سوار است
برگ عدم ساز کن دلا که در این عهد عمر طبیعی نصیب برق و شرار است
جنبش خلخال حور میکشدم گوش کو ر مرا یا بهشت قرب جوار است
تلخی ظاهر مبین مواعظ طالب زهر منود است لیک نوشگوار است
وله
ای شاخ گل که چشم بهار از تو روشن است هر تیره بخت را شب تار از تو روشن است
یا رب چه شعله تو که در بزم روزگار نور از تو با تجلی و نار از تور و شن است
گر شمع بزم تیره بودش گو بست ما را همین که شمع مزار از تو روشن است
یکذره از فروغ رخت بی نصیب نیست این انجمن میان و کنار از تو روشن است
طالب چراغ بزم ترا کم نگشته نور این انجمن میان و کنار از تو روشن است
وله
سر هم سود است تا هوش باست دلم خزانه غمهاست تا نفس بیست
ز شوق رویتو در خاک چشمی پروم هنوز قوت پرواز این نشست بات
معاشران همه رفتند جستجوی کنید کزین گروه سفر کرده هیچکسی سایت
متاع اهل محبت ندیده هیچ رواج هنوز گرمی بازار بو الهو بست بات
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
