Page image — the source of record
Machine transcription
١٥١
شیخ ابوالفیض فیضی آنکه بفضل در جهان خرد جهانبان بود
زادة خاک هند بود ولی فضل را فضل هندسان بود
بکداین زبانش بستا یم کز جهان هر چه بهتر است آن بود
در هزار و چهار از هجرت جان پاکش قرین یزدان بود
مشرب فیضی: ارباب تذکره در عقیده شیخ مبارک و پسران او
شیخ فیضی و ابوالفضل طعن کرده اند مرآة الخیال بشیخ مبارک نسبت
مهدوی نموده همیشه بهار از شیخ عبدالقادر بدوانی نقل میکند که شیخ مبارک از علمای
متبحر بود و سالها بطور مختلفه در اوائل امر معروف و نهی منکر بمرتبه جهد داشت که اگر
در مجلس او کسی انگشتری طلائی پوشید یا لباس سرخ از مجلس بدر میکرد و از سرود و نغمه
احتراز می نمود. آخر غیرت الهی بمرتبه دامنکیر او شد که بی سرود و نغمه ساعتی نمی ماند
در اوائل عهد اکبر که جماعة نقشبندیه استیلا داشتند نسبت خود را باین سلسله درست
کرد و زمانی منسوب بمشائخ همدانیه شد و آخر حال که اهل عراق در بارگاه خلافت
غالب آمدند برنگ ایشان سخن میگفت،،
خزانه عامره می نویسد: شیخ فیضی که ارتداد او را مورخین مفصل نوشته اند
و بلکه جلال الدین اکبر را نیز پیرو این دو برادر دانسته میگویند آنقدر شیخ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.