Page 157

١٥٠ تا گرد دلم عروج مستی چرخ درج درج گرفتم ذوقی که توان گرفت از شعر از شعر ابو الفرج گرفتم فیضی بسن صبیت بدربار اکبری راه یافت و چندی بتعلیم و تربیه شاه زاده دانیال مقرر بود و رفته رفته تقرب بیشتر حاصل کرد تا درسنه ٩٩٦ بصدارت آگره وغیره رسید و درسنه ٩٩٦ ملک الشعرا گردید و درینباب میگوید :- آنروز که فیض عام کردند ما را ملک الکلام کردند از بهر صعود فکرت من آرایش هفت بام کردند ما را بتمام در ربودند تا کار سخن تمام کردند درسنه ٩٩٩ از حضور اکبر بدربار والی خاندیس سفیر مقرر گشت و از انجا بعد از انجام امور سیاسی مامور سفارت بدربار برهانشاه والی احمد نگر گردید (و درینجا نخست ظهوری و ملک قمی را شناخته و با هر دو مصاحبه و مشاعره داشته) و بعد از سه سال درسنه ١٠٠٠ بآستان اکبری حاضر آمد و دو سال بعد درسنه ١٠٠٤ سفر آخرت گزید تفربش بحضور اکبر جلال الدین بحدی بود که در حالت احتضار نیم شب ببالینش آمد و سرش را بر زانوی خود گذاشت (فیاض عجم) تاریخ وفات اوست. و حکیم عارف قطعه ذیل را بتاریخ وفاتش نظم کرده.