Page image — the source of record
Machine transcription
۱۲۲
قطعه اول
پادشاها بنده در حضرت برسم عرضه داشت انبساطی مینماید بر امید رحمتت
قرب چل سال است تا سکان شرق و غرب را طبع سلمان میکند در گوش در حمدتت
با چنین خدمت که خواهد ماند تا دور ابد شرمساری میبرم حقا هنوز از خجلتت
گوشه خواهم گرفتن تا اگر عمری بود چند روزی بگذرانم در دعای دولتت
گفته ام در باب خود فصلی د و سه از بخوا چشم دارد بنده از درگاه کر و حشمتت
قطعه دوم
اول آنست که چون نیت عزلت دارد بنده زین دائره جمع جدا خواهد بود
گوشه خانه امروز وطن خواهد ساخت کشس فردا وند جهان خانه خدا خواهد بود
پیش ازین بر در مخلوق بسر میگردید بعد ازین بر در معبود بپا خواهد بود
بنده تا زنده بود وجه معاشش بنده هیچ شک نیست کز احسان شما خواهد بود
لیک دارم طمع آنکه معین گردد که مرا وجه معیشت زکجا خواهد بود
جواب سلطان
هرچه تا غایت بنام او مقرر بود است
همچنان باشد بنام او مقرر همچنان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.