Machine transcription
(٧٦)
شیخ در مدح انکیا تو قصاید متعددی نوشته ولی در هر قصیده بانتهای
دلیری و ازادی او را نصیحت گفته صاف تر بیان کرده که هر کسی را
حرص در بار نباشد بدنیا از کسی خوف و عار ندارد . ؎
سعدیا چند انکه میدانی بگو حق نباید گفتن الا آشکار
هر که را خوف وطمع در بار نیست از خطا باکش نباشد وز تتار
خسرو عادل امیر نامور انکیا نو خسرو عالی تبار
و باز در قصیده دیگر مینویسند . ؎
حرامش باد ملک پادشاهی که پیشش مدح گویند و قفا ذم
جهان سالار عادل انکیا نو سپهدار عراق و ترک و دیلم
چنین پند از پدر بشنید بابی الا گر هوشیار شنو از غم
نه هر کس حق تواند گفتن گستاخ سخن ملکی است سعدی را مسلم
و در بوستان مینویسد . ؎
دلیر آمدی سعدیا در سخن چو تیغت بدست است فتح بکن
بگو انچه دانی که حق گفته به نه رشوت ستانی ونی عشوه ده
طمع بند دفتر حکمت بشوی طمع بگسل و هر چه خواهی بگوی
حصه دوم سراج الاخبار از صفحه ۶۰ تا ۶۴ غلط شد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 81 of [Shiʻr al-ʻajam]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0798/00081.jpg)