Page 40

(٣٥) طوری بصورتی تربیه میکردند که عارف سالک مرید خود را به تزکیه نفس طی منازل مینماید چنانچه بر هر کلام شان غور کرده و بر انتقاد میکرد نقائص شان تنبیه مینمودند. تا آنکه از حسن توجه پدر بمان کوچکی در ایام طفلی بذوق طاعت و عبادت افتاد. بیدار نقل است که گهی حسب معمول شب همه شب بصحبت پدر مانده به تلاوت قرآن کریم مشغول بود و اهل خانه را یکسر خوابیده دیده بخیال آورده پدر را گفت شما می بینید که اینها چقدر بیخبر خوابیده اند که یکی از اینها را توفیقی نیست تا برخواسته دو رکعت نمازی بخواند، پدرش گفت ای جان پدر ! بهتر آن بود که تو نیز بخواب می بودی که غیبت مردم نمیکردی. یقین در کودکی به ترتیب وضو نمیدانستند. از ملا صاحب محله بخود بانو آغاز کرد نماز و روزه ابتدا کردند مولویصاحب وضو ساخته تعلیم آداب و سنن پرداخته نکته گفتند که بعد انقضای نصف روز در ایام نمی کنند شخصی که این فرائض را روزه عمل مسواک منع گفته شده و بعد از ان گفتند که با کسی بهتر و پرهیزگار من کسی نمیباند. رئیس قریه که بکا پر و فرسوده