Page 41

(۳۶) شده بود. ازین مذاکره آگه شده، این پیغام فرستاد. ه نه مسواک در روزه گفتی خطاست بنی آدم مرده خوردن رواست در ایام صباوت پدر شیخ که در عصر کودکی شیخ وفات کرد، ناز و نعمیکه صرف پرورش شیخ میشد از میان رفت، چنانچه خود میفرماید. ه من آنگه سر تاجوری داشتم که سر در کنار پدر داشتم اگر بر وجودم نشستی مگس پریشان شدی خاطر چند کس کنون دشمنان گر برندم باسیر نباشد کس از دوستانم نصیر مرا با از درد طفلان خبر که در طفلی از سر برفتم پدر لیکن والده محترمه شیخ که تا سن جوانی شیخ باله سرش زندگانی بسر برده به تربیه اخلاقی فرزند خود شاغل بودند که حضرت شیخ در گلستان بیان کرده، : - وقتی از جهل جوانی بانگ بر ما در زدم، به کنجی نشست و گریان میگفت مگر خوردی فراموش کردی که درشتی میکنی، (باب ششم) اینکه در مکاتب و مدارس اگر چه در شیراز بوای تحصیل علم از هر گونه ضروریات مهیا بود و بصدها علما و فضلا بمشغول بتدریس و تدریس بودند و عالیه و و اگر ... کنم بچه سان سهو تعبیر کنم.