Page 387

(۳۸۰) گر ز زلف مشکینت خطار فتاری وز من رو شما بمن جفار فتاری برق عشق از خرمنی سینه بو سوخته جورشان کامرا که بر گذار فتاری گر دلم از غمزه دلدار تابی بر دبری در میان جان بان جرا رفتاری ملاحظه شود که در هر جا تکرار الفاظ بگوش دل چقدر خوشگوار می آید، و ظاهر بین این شیوه را صنعت تکرار خوانده، و در هر موضع توارد تکرار لفظی حسن کلام را زینت تازه می افزاید کار و با رفت تو در خوابیا با در پیش کی روی؟ ره به که پی؟ چکنی؟ چون باشی؟ در مصرع آخر خیال میکنید که خوبی کلام از ترتیب سوالات بیانه ظاهر میشود که بجر صنعت استفهام را با ظهار میرساند، قطعی نظر ازین نکته به غور ملاحظه کنید که این الفاظ خاص الخاص طرح تناسبی دارند که بی تامل خاطر خواه دجوش نما مینمایند ۵ غذا جوئی بی غم که در ویش سرکوی دری دیگر نمیداند ره دیگر نمیگیرد چستی بندش چستی بندش یک سرمایه و جدانیست که تحدید و تعریف آن از بیان بیرون است، اما ذوق صحیحه آنرا بآسانی