Page 303

(٢٩٨) مبرهن است که بسی بی تکلف و آزادانه بسر میبردند و با هم قرآن کریم حفظ داشته حقایق و نکات او را درس میگفتند، ولی با آنهمه از اظهار تقدس زیاد نفرت داشتند دائماً متوکل بوده به صفای باطن هرانچه در دل می آمد همانرا بزبان اظهار میشد و در معاملات هرگاه بدعتی بظهور میرسید به پرده ریا کاری نمیشد رکنآباد که در شیراز یک چشمه و سیرگاه مشهور است و شاید در عهد حضرت خواجه چشمه وسیعی بوده که درین زمان هر کوچکی دیده میشود بر کنار آن نشسته از لطف آب و هوای آن حظ میگرفتند و اکثر که با احباب و رفقا جمعیت نگاه داشته از صحبت دوستان استفاده ها کرده و از حلاوت الفاظ و سخن های پیر دلیقه اوقا [ILL] خویش ساخته ازان ایام و صیغه تذکراتی دارند ! ؎ بده ساقی می با که در جنت نخواهی کنار آب رکنا باد و گلگشت مصلی را و نیز منبع رکناباد بنام الله اکبر یاد میشود که ازان ناحیه نیز یاد آوریها دارند ! ؎ فرق است ما بیخضر که ظلما جای او تا آب که منبعش الله اکبر است