Page 298

(۲۹۳) درونم خون شد از نادیدن یا الا فقیاً الايام الفراقی بيا ساقی بده رطل گرانم سقاک الله من کاس الدهاق بها الشي من وصل العذار سوى تقبيل وجه اعتناق سلام الله ماكر الليالي على ملك المكارم والمعالي فبك احتى في كل حين وذكرك مونسی فی کل حال سبت سلمى بصدغيها فؤادى وروحى كل يوم فى يناب گرتیغ بار در کوی آشنا گردن بنهاديم الحكم لید الصبر مرّ والعمر فانى يا ليت شعری حتم اللقا و در هر موضع جمله ها را انقدر پیوند خوشنما میدهد که کو یا نگین بر انگشتری است . چو مهرت آب حیاتست بر ضمیر فلا تمت و من ماء کل شئی بخیل بومی خدا نشود بیا حافظ پیاله گیر و سخن ورز و الضمان علی به علم قرآن کریم و تفسیر مخطوطات دلچسپی داشته و بدیباچه دیوان خواجه مرقوم است که تفسیر کشاف را بحاشیه نوشته و بخود میفرمائید. ز حافظان جهان کس چو بند جمع نکرد الطائف حکما با کتاب قرآنی