Machine transcription
۲۷۸
داشته فراموشش نکردند .
هستی بنام فیروزه بواسحقی خویش درخشیده و دولت مستعجل شد
بعد از ابواسحق محمد بن مظفر مبارز الدین حکمران فارس شیراز شد
که در حقیقت باشندهٔ خراسان بود ، در زمانیکه سلطان ابوسعید
وفات یافت ، بسنه طوائف الملوکی بظهور آمد در سنه ۷۵۴ هجری
چهار سالگی امروزه ارکاکی
افواج منظم فراهم که ده به هند و دلیت نزدیک دور استیلا نمود بود
و اول از همه یزد را بقبضه تصرف آورد و همچنان حدودات حکومت
بونانجوا تا رسید و سعت بخشید ، محمد بن مظفر بسی متعسف بود که
در بدو سلطنت خود بهر موضع محتسبی مقرر کرده میخانه ها را بستند
در تذکره تقی الدین حسینی مرقوم است که خواجه صاحب حسب این
واقعه این غزل را نوشتند .
می بزن ) اگرچه باده فرح بخش و باد گل بیز است بیانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است
در ستین مرقع پیاله پنهان کن که همچو چشم صراحی زمانه خونریز است
زرنگ باده بشوئید خرقه ها از اشک که موسم ورع و روزگار پرهیز است
و در دیوان خواجه غزل دیگریست که شبیه به تاثیرات اینزمانها گفته میشود !
مجریه ۱۹۰۰
مطابق ۱۳۱۰
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 283 of [Shiʻr al-ʻajam]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0798/00283.jpg)