Page 28

(۲۳) کمال اسمعیل را گرفته و گفت که بگو دینار حضرت از کجاست بیان کردند ترک بغضب گردیده و کارش تمام کرده و در وقت وداع چشم در ورزاین رباعی را گفته با خون خود بدیوار خانه خود نوشت ۵ دل خون شد و شرط جانگدازی اینست در حضرت تو کینه بازی نیست با این همه هیچ دم نمی باید زد شاید که ترا بنده نوازی نیست و در ریاض الشعرا رباعی دیگر می است این کشته نگر کمال اسمعیل است قربان شدنش از ره تجلیل است قربان تو شد کمال اندر ره عشق قربان شدن زکمال اسمعیل است در یده بیضا مرقوم است که انگشتر ترک بچاه افتاده بود نخواسست تا بچاه فرو رفت انگشتر خود را برآورد اما در ید بیضا سال این واقعه ۶۳۵ نوشته شده. شاعری کمال بس حد ندارد قدما و متاخرین یعنی پختگی و متانت و استواری قدما، و مضمون بندی و حیا آفرینی و نزاکت های مضامین همه را مجموعه ساخته و بهمین است که