Page 145

(١٤٠) پایان که خیلی محزن و بکار دان است میگوید و در خاتمه که شهادت شهزاده را شرح میدهد پر تاثیری است امیر بعد از دو سال بیک طرف با تاتاریان رتائی یافته ببلبن به دهلی آمد و مرثیه وفات خان شهید را بدر بار غیاث الدین بر د و خواند که اهل دربار را مبهوت ساخت که کسی بهوش نماند و سلطان انقدر گریست که تب گرفتاد شد و بالاخر انمان صدمه ترک حیات کرد. اقامتی برگزید امیر از دهلی بریتیالی آمده بکنار دریا سے گنگا قیام پذیرش تاريخ 686 مجرى شد مجری است که سلطان غیاث الدین وفات یافت و امنای مملکت برخلاف وصیت او نبیره اش کیقبا د را که پسر بغراخان بود به سریر سلطنت بر قرار داشتند، کیقباد اخیر برو بحضور خود طلب فرمود انکه عنان انتظام ملک به دست نظام الدین بود و او با امیر ضمیر خوشی نداشت امیر از ان تعلق در بار برآمده همان جهان که از شجر من امرا و امنای شاهی بود با خواهش ملازمت کرده بود و باش اختیار کرده خان جهان صوبه دار علاقه او ده مقرر شد امیر را همراه برد و اینست که