Page 117

۱۱۲ باین اسلوب نصيحت میکند : بهم رسانده و باسلوب خوبی مینویسد . ه کمالیست در نفس انسان سخن تو خود را بگفتار ناقص مکن کم آواز هرگز نه بينی خجل جوی مشک بهتر که یک توده گل حذر کن زنادان ده مرده گوی چو دانایکی گوی و پرورده گوی صد انداختی تير و هرصد خطاست اگر هوشمندی یک انداز و راست ثای مناجات، تضرع، استغفار و تو به که قطعه مضامين پر تأثیر و بانمکین شرت و شیخ آن باینصورت حکایت چشمد و مؤثرتر می سازد : ه شنیدم که مستی زتاب نبید بمقصوره عابدی بر دوید بنالید بر آستان کرم که يا رب بفرده اعلی برم موذن گریبان گرفتش که هان سگ و مسجد ای فارغ از عقل و دین چه شایسته کردی که خواهی بهشت نمی زیبندت ناز با روی زشت بگفت این سخن پیرو بگریست که مستم عذر از من اینخواجه دست عجب نداری از لطف پروردگار که باشد گنهکاری امیدوار که توبه گوی بینی لغوی ... ... ... ... ... ... ... ... ...