Page 592

( شماره ۳۱ ) اشتراك سالانه ۱۲ افغانی محصول پوسته ۲ « خارجه ۲۰ شلنگ انیس تأسیس ١٣٠٦ (مجلد دوم) اداره : كابل جاده ارگ مؤسس و صاحب امتیاز : محیی الدین مدیر و نگارنده : [محیی الدین] ۲ شنبه ۶ جدی ۱۳۱۰ ١٨ شعبان ۱۳۵۰ زمستان و غربا در بین عوام ما يك ضرب المثلي است که زمستان آمد و مرگ غریب رسید ، اگرچه در دیگر مواضعي که زبان فارسي متداول است کلمه غریب را منحصراً براي مسافر استعمال میکنند ولی در بعضي جا ها بمعني فقير هم ياد مي شود . بهر حال شدت سرماي زمستان نه تنها براي غربا و فقراي افغانستان زحمت افزا شده و تهلکه ناک واقع میگردد بلكه در اکثر نقاط بارده دنیا که فصل شتا شدید است براي بي بضاعتان وافراد بي خانمان آنچا مشقت زنده گي و خطر جان وجود دارد . بعضي مردم از كوتاهي فكر ممكن است تصور کنند رفع این مشکلات بحکومت یک ارتباط تامه خواهد داشت ، ولی اشخاص بصیر میدانند که هیچ یک حکومتي تا کنون در دنیا مقتدر نشده است ضعفاي فقیر ملت خود را با توانا یان متمول هم آغوش بسازند چه ، بلند ها را بیک مرتبه پست کردن شاید سهل باشد ولي پست ها را مساوياً بلند ساختن ناممكن وبالا التزاً بدرجه متوسط رسانیدن در مثل این آوان یکعمر جهد و كوشش ميخواهد . بعقيده من باز كشتن وسیله خشکابدن اشک جاري يتيم هاي مظلوم و بهترین چاره جوئی گرم ساختن بيوه زنان مرتعش با بپارة اخيري تحت تامین گرفتن حیات یکمشت افراد بقرمزد،، نتوان یک جامعه فقط با فقط عواطف رحم ومروت بشریت است که از طرف اغنياي حساس آن ملت صورت عمل واقدامات بگیرد . اگرچه نشریات گذشته مرکزی ماگواه است که در اغلب اوقات شداید سرما وقحولي زمستان این احساسات رحم ومروت بیشتر از جانب حکومت متبوع «بالخاصه از امر و ارشادات ماير في بودانه عمل آمده باوهم گفته میتوانیم تا خود الزايم الدار واغنياي ما احساسات آدمیت ومخصوصاً صفات شفقت وهمدردي بفقراي جامعه شان را در نهاد پاک نیز و زایده وازو جوه مقررات اسلامیت و ملزومات جوانمردي انفاذيت ورهند و بذل وبخشش ننمایند اعانات هاي حکومت به تنها ئي اسباب استراحت عامه شده نخواهد توانست . بعضي از خواننده گان کرام ما اگر از سر گرمي هاي پر آسوده گي زیر كرسي ها و پاي بخاري ها کمتر فراغتی داشته باشند درین هواي بار د زمستان و آمد آمد برف شام و دست آزاد اگر خفته و شامپاي تاريك سرد و چرا با بجاي کنار دریا و گوشه هاي بازار هاي چوك وشور بازار تابه بینند که افراد صغیر و کبیر همذو عان شان هر كدامي چطور حس و خاشاكي گرد آورده بشعله آتش خفیف آنها در آن زمین هاي نمناك وجود خودرا از برودت سرما حفظ و بجان روز کار تلخ و با فیل وفاني امراد حيات دارند . انوقت موقعي بدست خواهد افتید که این نیت معدي عليه الرحمه را باوشان شخوانده و بدرد هاي اجتماعي رو حیات آنها را طر زانیم :