Page 334

صحیفه ۱۵ (شماره ۱۷ ) مجلد پنجم فکاهیات بعقیده من فکاهیات زینت نشریات است و بزرگترین وسیله جلب نظر اهل سواد بمطبوعات . نگارنده‌ که میخواهد دريك محيط ناشر افکار مفيده گرديده واسباب بیداری غفلت زده گان واقع شود باید پیشتر از همه در روحیات مردم غور ودقتی ورزیده نگارشاتش باکشش ذوقی خواننده‌ گان فكر ورفتی بنماید . از ما مردم باصطلاح يك سر است مثل : چپ و چپم یکدفعه که بگفتن و چنه زدن سر گرفتیم اگر يك بول مدهند بحرف میآئیم بصد روپیه هم که ما را تطمیع کنند حواموش نمی شوم مگر خربزه هنگ بزند که از راندن غول و چنه طرف مصرف کردیم هر گاه سر نوشتن گرفتیم کوشش اول ما پر کردن ستون و تعدد شماره و صفحات است که مثنوی هفتاد من کاغذ شود تا کرکت های سر خواننده بصدا نیاید از سر کل او دست بردار نخواهیم شد . اگرچه ما در جریده انیس این نزاکت ها را تا اندازه توان مراعات کرده و میخواهیم بزور والتماس در عده خوانندگان بیفزائیم مثلا وقتاً زنده باشند يك ساعت انیس از جویا تعریف نموده و دو ساعت جویا از مزایای انیس پف کرده یکمقداری فیروز ولطایف از علم وفن دم زده ودو مقدار آن اعظمی از فضل و ادب سرائیده اسلام جان ما یکدو ناخنی بتارو چه نواخته . طرزی هم یکدو صفحه از ما دام ساخته ظاهر خواهد ساخت . ( غبار ) ما را هم خدا جور کند واز پرستیاری جگر گوشه بیمارش فراغت دهد آینده مارا بتنها نخواهد گذاشت باز اگر مه پیشانی ناز خوانندگان گرام ومشتر كين ذوالاحترام نظر کنیم یکدو جملکی خفه گی دیده خواهد شد که بایستی بسر انگشت فکاهیات فت فتکشان داد تا به دوسه لب خنده دندان نمائی رفع خفه گی کنند القصه از کروپاهی سخن و درازی کرباس شیرینی قند وتلخی تمباکو وجان کندن . . بادی کرده و برویم سر مطلب غرض فکاهیات يك چيز لازمی است و اینقدر شاخ و برگ هم که باو میدهم که همه کس او را يك ساعت تیری دانسته مانند دوازهم دار بسوی خود نمیکشند و چنه و پهلو های سیاسی باو ندهند برای اولین بار تا دیگران خوشنود شوند باید از خود برانیم در اول ورود کابل شر و شور گویا وجویا وصبا چه بود که فضایلی نسبتی ما وا نیس تازه گی دارد من میگفتم که خودم شوخ هستم و با مردم همیشه بشوخی ها سرو کار دارم ولی انیس ( محیی الدین خان ) يك دو دوکانی از من بالاتر باز کرده برای آنکه من در آینده مدیر جریده انیس معرفی شده ام و باید در هر در و در وازه که او راه دارد منسهم راه و پائی پیدا کنم گشته گشته از لگ افتادم در هر جا میرویم صحبت از انیس است وخوشنیاتر اینکه وقت مزاح وشوخی نام مدیر انیس را یاد وطرف خطاب قرار میدهند بهر تقدیر میخواهم خواهش کنم از رفیقان که مرا سرور بگوئید باز می بینم در وطن ما چیزی که بسیار است و خدا زیاد کند اسمای سرور است نه بابا گذشتم جویا بگوئید جویا سرور جویا ولی نه مانند آقای گویا که يك جان وخانی هم بخود اضافه میکنند به من تنها سرور جویا بگوئید خوشترم مدیر نو انیس باد شوم هم بد نیست باز مختارید اما برای امتیاز وشناختن بعضی سرور ها مجبورم هان تو نه را که از گویا گرفته ام منتظر سازم تا در آینده ذریعه امتیاز سرور ها باشد : سرور عينك ، سرور سياه سرور قوله سرور سرخه، سرور نصواری ، سرور لب چاك ، سرور