Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ۹
نمبر ۲۲
برگا و داعی او معلوم دار باشد به شوت برسد برا بر دبیر حکم قتل از حضور بادشاه براو میشود و هرگاه مدعی پیدا نشود برا به خون مسلمان بازخواست شده دست خون او گرفته بوارث او میدهند چنانچه در همین زمان اعلیحضرت میرهان این نوع شده که شخصی دیوان چند مل هند و نویسنده ریزه کوهستان از قوم چتری بوده محمد زمان نام طرنچی کو بد امنی با چند نفر قطاع الطریقیان همرا نامی خود در عرض راه کوهدا من چند ملی هند و ارا بقتل رساند بودند سرکار والا اعلیحضرت امیر صاحب با تحقیقات زیادی نموده خود محمد زمان را بدار غزغوره حکم قتل فرمود در چهار نفر مهر امان اور انشم کور کردن حکم دادند و ده نفر دیگر را بقرار سیاست پادشاهی حکم فرار کردند حال جای غور و تمیز است که عدل ازین ما بعد چه باشد و بازخواست و غور رسمی ازین زیاد چیست بیگ چهار روپیه کلدار که هشت روپیه کابلی شود دادن که بازخواست مایان ازین قرار شود چرا ندهیم و بهر حال شکرانه ایزد تعالی را از غور رسی بادشاه خود همواره بجا آوریم و بقرار شرع شریف و امر کتاب الهی معمول میداریم فقط — هفتم اینکه نوشته است که کسی از اهل هنود اجازه ندارد که موجب احکام غذا خود مصروف عبادت شود داد هرم سال و معبد با نانوس نواخته بتوانند کسی بر خلاف هند با در نمیکنند که این حرف هم محض غرض آلود است زیرا که در همین است مرید که قریب پنجصد سال بلکه اضافه میشود کلانهای ما یا نر بادشاهان قدیم در افغانستان آورده اند و هرگاه کسی برای عبادت خداوندی که حاصل زندگانی است انها را نمیگذاشت تا این زمان در افغانستان احمد از اهل نبود نمی بود از مرحمت بادشاهی همه مایان بقرار قواعد دین داری و دهرم خود هیچ وقت از عبادت حضرت رب المعبود فارغ نبودیم نیستیم و گاهی از طرف بادشاهی ممانعت این حرف برای مایان نشده بلکه امداد فرموده اند چنانچه ما مردم برای زیارت کردن تبا کر پنجشیر بهنزا و زحمت در محال بخشیر میرفتیم، حضرت ضیاء الله والدین مرحوم مغفور خلد آشیان جهان تباکر پنجشیر را در عراده با امر فرمودند که آورده در آسانی که زیارت کل چهار طایفه جات اهل هنود افغانستان و هندوستان است و اهل هنود افغانستان و هند و
به آسانی و تنها که بخشی اعتقاد دارند تنها که بخشی را در استان گذاشتند با زورین زمان اعلیحضرت امیر صاحب حال چون سیرک و راه با بقرار رجمه احکام بهر جوانب از حضور و را با وی و تعمیران شده بود سرک طرف سمیت مغربی قندهار استاد کاران تعمیرات که وجه انداختند برابر در استان آسمانی آمد و برج آسمانی را کار دارا تعمیر برای سرک می انداختند اعلیحضرت پادشاه قل الله ما فرمان مبارک بدستخط مبارک خود تحریر نمود و عنایت کردند بنا بر دل جوئی و خورسندی دار عایای اهل میشود معماران تعمیر سرک را مانعت فرمودند که الحال بیان فرمان دستخط مبارک سرکار شهریار والا می ما در استان آسمانی در چوکات و آینه گرفته بطریق یادگاری ما اضافه نصب است چون حضرت سرکار والا امیر صاحب این طریق نوازش و رعایا پروری در حق این کیندگان جزیه دارند حرف های نوشته اخبار نویس اگر عرض آلود نیست چیست و در باب نواختن ناقوس کاهی رواج در اینجا نیست و نبوده و گاهی مایان را کسی منع نکرده بلکه خود نمایان نواختن آنرا درین ولا به لایلی زیادی بغیر می شماریم نه ناقوس داریم و نه می نوازیم فقط هشتم اینکه نوشته است یک ادنی ترین مسلمان اصلی ترین هند و را دشنام و نخش داده میتواند و بر خلاف این جواب اینکه اعلی ترین هندو ادنی ترین مسلمان را چیزی گفته نمیتواند جواب اینکه این نوشته هم چندان صحت ندارد اول اینکه شخصی که با محاله عقل و فکر دارد بدون سبب با کسی را دشنام و نخش نگفته و نمیگوید چون در هیچ ولایت و هیچ محال خالی از اشخاص لوچه و اوباش نیست اگر احیاناً کدام لوچه و به معاش کسی دشنام بدید همان وقت دستنام رد و بدل شده هرگاه شخصی زبر دستی کنند علامت خود بسنرای خود میرسد زیرا که پادشاه ظل الله ما در هر کوچه و باندر پهره دار و تهانه داران کوتوالی و کلانتران برای همین مقرر فرموده اند که هرگاه کدام شخص لوچه یا زور آور یا بد معاش بکسی چیزی بگوید و جنگ شود یاد کافی و خانه دزدی شود فی الحال اور بکوتوالی حاضر نمایند که بقدر کنا و خود بسرا برسد و اینکه نوشته که اصلی ترین هند و به ادنی ترین مسلمان چیزی گفته نمی تواند این حرف هم محض غلط است اول اینکه غیر حق و بی سبب چرا شخصی از سلمان و هند و باشد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.