Page 1181

صفحه ۱۲ سال چهارم شماره ۱۸ و غش طولانی که اثر زخم خیاره بود و من روی داده بود بیدار شده و بازوی چپ خود را سخت مجروح یافتم... از جا برخاستم که بینم کجا هستم و بچه جا باید بروم — تاریکی شب اطراف را فرا گرفته شخص در چنین موارد معلوم است چه حالی پیدا میکنند متوحشانه و پریشان بی اختیار و عزم براه افتادم — بعد از پیمودن دویست و ساصد متر خسته شده و در شرف آن بودم که بزمین افتاده از کار خود نا امید شوم — ناگاه صدای یکنفر فرانسوی بگوشم رسید صاحب صوت را شناختم که یکنفر از سر تبیان فوج ( ازوری ) فرانسه بود چون هنوز درد شدت نکرده بود. خیلی داد و فریاد را نینداختم — بعد از اینکه صاحب منصب يك گروپ در محفلی بمناسبت جشن اتفاق ملت که از مراسم مقدسه دولت علیه افغانستا است جناب کرنیل غلام رسول قونسل دولت خدا داد افغانستان همه قونسلهای دولتها و بسیاری از اشراف و اعیان و مامورین را دعوت کرده است. مزبور زخم مرا بطوری که میتوانست بست. مرا بترك اسب خود گرفته روانه شدیم — در این وقت دمه خیلی غلیظ شده و ما بر سر يك چهار راه رسیدیم که نمیدانستیم به کدام راه برویم — بفاصله يك تپه لفافات صندوق های توپ المانیها در يك سمت صحرا ریخته در سمت دیگر که خیلی دور نبود دریا چه کوچکی واقع و در سمت دیگر يك مزرعه کوچکی بود که از پشت در ختهای چنار درست پیدا نبود صاحب منصب مذکور نقشه جیبی خود را بیرون آورده مراجعه بآن می نمود . عجوبه های بی نظیر ناگاه صدای چند تیر تفنگ بلند شد ما خود را زمین افکندیم.