Page 1136

صحیفه ۷ سال چهارم شارة ١٦ ادبیات بزبان افغانی (بحالت امروز دنيا يك نظر عبرت) ته کره را ته مکی ګوره نظر وکه زما وروره چه عجب ښه فرصت دی خدای راکړی غنیمت دی چه عجیبه آوازی دی رنګا رنګه ننداری دی همت کړه درکانو — درو میانو عثمانیانو عالم ټوله دی په شور کی مرد و زن په شور ماشور کی بیدار مغز کاملان دی باعبرت عاقلان دی د بعضو مخ ترقى له — د بعضو داو پستی له د سلطان همت ته ګوره — مردانه غیرت ته ګوره ځنی نور ملکونه نیسی ځنی خپل ساتلای نیسی د همت توره په کټلی د غیرت په لاس نیولی بعضو نوی تهدای کنیشو و بعضو خپل رهنمای پریښود آفرین دی پر همت وی صد تحسین دی پر غیرت وی ځنی وا لوله هوانه ځنی شوه بر زمکه بانه چه فرصت په کی پیدا و روان سو په بریتانیا یو عجب رنګه احوال دی شوه منشور او ول مقال دی غربی وکی اور وهی سو مقابل هم د روسی سو دنیا ده پر شور راغلی تو بدلی قهر بدلی ځنی وی نیوی قفقاز په مطلب سو سرفراز لوی دول چه پر دنیا دی په یورپ که په ایشیا دی هم پر مصری حمله کړی هم په سویز په چه وری تول په جنګ کښی اخته دی په سرو و وینو آغشته دی بلی بلی ښه فرصت دی خدای راکړی غنیمت دی پر (دنیا) ترخپل سرتیر دی خان و مان به بالکل هیردی عطا سوی دی له پاسه وقت به مه باسی له لاسه په یورپ کی زلزله ده سینه روز به نور شبه ده ای زما برادرانو ! ای جمله مسلمانانو ! د جرمن پر غلبه ده — زمکه سره ددوی پر شپه ده شه فرصت دی خدای راکړی شه نعمت په عطا کړی بل دی هر ځای اورونه د توپو ګیزی وارونه چه کفار سره اخته دی په سرو وینو آغشته دی په هوا دی جهازونه په اوبو کی آبدوزونه دښمن وژنی چه بی حده کافران بی توله مړه هم په ځمکه دی ریلونه — په دشتو کی موترونه همیشه ښه فرصت نه وی بل بری پر ګمان نه وی د توپو نور در بهار دی د سرو کریجو در بهار دی کافی کافی مه پیدا — بیداد په وی دنیا — د پکو ټکه هار دی د مردو کو شرکه ها دی تیر کلونه که نظر په احوال که ځان خبر هم د پاسه عمان اوری هم کښتی بلادی توری چه پرواز باندی چه حال وو پریشان زموږ احوال وو لوی عظیم مهلک توپونه ډیر مدهش آوازونه د کفارو غیر غربی وی شپاو و روز رموز عمری وی پر دشمن کوی وارونه ورانه وی هر یو شهرونه تر خوله تیری یی کټلی لافی شانی یی وهلی په لکو عالم قتلیزی — په لکو هم امیر بزی و حرم ته بی نسبت — دوی کاوه په جمعیت د قرنو لوی دولتونه — د عمر و سلطنتو نه خدای اخته کړه اوس په خپله سره وژنی یو له بله په یوه آن کښی برباد — د دشمن په زده می شاد داد خدای مهربانی ده د خالق نگهبانی ده شه برباد قوم په خرابی پیش عظیم لوی اضطراب دی چه په موږ ګروه نه خلاص شکری وکی په اخلاص یوسه بل راسته — می خپور بل ایشا ده ولی ولی مهربان دی د مظلو و نگهبان دی د بلجیم و حال ته ګوره له دی حاله دی خدای ساته له ظالم انتقام — اخلی دی همیش مدام په یوه آن شوه برباد — د جرمن زړه شوه په شاد ای باری پرور دګاره ای قادر ای غفاره یو عجیب رنګه احوال دی یو غریب منقلب حال دی خوار ( افغان ) تانه زاری که بیا زاری په عاجزی که جرمن دی خدای ګمارلی روس انګریزی ښکار لی موږ ټکه کښی له آقانو له جمله افلاطونو روسیان ژاړی (زار) زاری کی جرمن خاندی خوشالی کی په سایه کی موده شاه زموږ امیر حبیب الله انګریزان په ویر آخته دی ډیر مغموم خو راځی آسوده لری ای خدایه ای هادی او رهنمایه په فرانس کی و لوله ده — د جرمن پری غلبه ده الحاصل چه په احوال دی چه تعبیر به ډیر محال دی خوشحال دی سامانان خصوصاً بیا افغانان بحرمت د مصطفی محمد مجتبی ( ص ) سه شنبی اومه د ربیع الثانی سنه ۱۳۳۳ په مدرسه شاهی کی ( صالح محمد )