Page 44

۴۱ نان جو از مزد دست خویشتن بهتر است از نعمت شاه ختن قرب سلطانی بلی گوراسند این خیال خام پخته کی پزد هر که باشد نزد و شه اندر حضور بازی ایمان ببازد بالضرور شه روا دارد اگر بر کس ستم میکند تعبیرش از عین کرم گر بگوید شاه تلخ آمد شکر بایدش گفتن ز حنظل تلخ تر روز را گوید اگر شاه لیل تار گفته باید ماه بجرخ است آشکار از پی عیش حیات مستعار کی دهد از دست ایماں ہوشیار سعدی شیراز فرمود ای پسر نکته حکمت به الفاظ دگر هر که عکس رای سلطان رای جست دست خود را بایدش از جان شست وای بر حال بد آں نامراد بهر دنیا کو دهد دیں را بباد پنجروزه است عیش ایں جہاں عیش عقبیٰ هست عیش جادواں هست شاہاں را ز بس نازک مزاج الحذر از صاحبان تخت و تاج گاہ با دشنام خلعت میدهند گاہ با تعظیم خشم آگییں شوند بهر نفع ذات خاص و مدعا میکند اجـــرا روا و ناروا ز شخصی مدعا