Page 263

تحفة الامان في سيرة النعمان حصه اخری (٢٦٢) موافقت فقه حنفیه بانصوص شرعیه که بشاگردی او بخاری و مسلم تفتخر ومباهات می نمایند ونسبت بدو عموم محدثین چنان میفر مایند — « حدیثی را که امام احمد حنبل نداند وروایت نکند حدیث نیست » — اکثر به مسائل او مخالف بمذهب امام شافعی است وبامذهب حنفی موافقت دارد خوارزمی می نویسد که از فروع وجزئیات مسائل صرف نظر نموده — در امهات مسائل فقهیه در یکصد و بیست وپنج مسئله امام احمد حنبل با امام ابوحنیفه متفق است — و با امام شافعی مخالف — خود مانیز به تطبیق بسا مسائل امامین مذکورین پرداخته ایم وازان تائید این قول خوارزمی را مینمائیم — سفیان ثوری و امــام احمد حنبل را عموم محدثین امــام الحــدیث لقب داده اند و قاضی ابو یوسف میگفت « والله سفیان اکثر متابعة منى لابی حنیفه — بخدا سفیان ثوری بیشتر از من بمتابعت ابو حنیفه میکوشید » — و در صحیح ترمذی اکثر مسائل سفیان ثوری موجود است که عموماً با امام شافعی مخالفت — و با امام اعظم موافقت دارد — وجه بزرگ پیدا شدن این خیال آنست که بعض محدثین مانند امام بخاری و ابن ابی شیبته در مسائل متعدده نسبت با مام ابوحنیفه صراحته می نگارند که خلاف حدیث است و ابن ابی شیبته به تردید امام ابوحنیفه يك كتاب مستقلی را نوشته است — لاکن این کو تاه نظری خیال کننده گان است زیرا که اکثری از ائمــه بريك دیگر شان جرح و اعتراض نموده اند باو جودیکه امام شافعی یك شــاگرد با اخلاص امام مالك بود و همیشه میگفت که بزیر « آسمان کتابی صحیح تر از موطاء امام مالك نیست اما بتردید امام مالك يك كتاب مستقلی را قلم بند نموده است و در آن دعوی نموده که مذهب امام مالك در اکثری از مسائل بر خلاف احادیث صحیحه است امام رازی در مناقب الشافعی دیباجهٔ این کتاب را نوشته وخود آن هم از نظر ما گذشته است لیث بن سعد که یکی از محدثین مشهوره است همیشه میگفت که « امام مالك در هفتاد مسائل مخالفت حدیث را نموده است — و من اراده دارم که نسبت بدین امر بدو مکتوب بنویسم » امام شافعی نیز از امثال این اعتراضاب نجات نیافته است — و باید که بزیر اعتراض می آمد — زیرا که در جهر خواندن بسم الله وقنوت فی الفجر . و ترك توريث ذوی الارحام و دیگر مسائل مذهب وی نیز بر خلاف احادیث