Page 264

تحفة الامان فى سيرة النعمان حصه اخرى (٢٦٣) موافقت فقه حنفيه بانصوص شرعيه صريحه است لکن در حقيقت اين امورات اجتهادیست و بدين لحاظ ما نمیتوانیم که مذهب هيچيكى ازائمه را مخالف حديث بگوئيم زيرا حديثى را که یکی ازمجتهدين صحيح انگارد اين امر ضرورى نيست که دیگر محدث نيز او را صحيح پندارد ـ بحث استدلال و استنباط بعد از طی شدن این مرحله مبحث استدلال و استنباط باقی می‌ماند که دران مجتهدين بسيار کم متفق الراى شده ميتوانند ـ زيرا که اصول استدلال و استنباط بنزد هر کدام جداگانه است ـ جزء القراءة امام بخاری را خود ما ديده ايم ـ و درجامع خويش بهر جایکه وی بطرف امام ابو حنيفه اشاره ميکند ـ ازان نيز واقفيت بدست داريم ـ بلاشبهه دران مسائل امام بخاری دعوى ميکند ـ که مذهب امام صاحب برخلاف حديث است لکن اگر تحرير امام بخاری و فتوى امام صاحب هر دو به پيش نظر انداخته شود البته که در ظاهر مذهب امام صاحب مخالف حديث يا مخالف رأى و اجتهاد امام بخاری دیده ميشود استدلال امام ابو حنیفه در قرائت سوره فاتحه برين آیت است واذا قرى القران فاستمعواله وانصتوا امام بخارى در جزء القراء خويش مى نويسد که اين آيه دربارۀ خطبه نزول يافته است ـ يعنى تعلق بنماز ندارد ـ اين مقوله امام بخارى تا کدام اندازه حيرت انگیز است ـ اگر خود ما رسالۀ جزء القرائت اورا نمى دیديم ـ بمشکل نسبت این مقوله را بوی میکردیم ـ و علی الیقین نمی پنداشتیم که این قول اوست ـ اولاً از روايات بيشمار ثابت شده است که این آیه در بارۀ نماز نازل گشته لكن اگر ما قول خود اورا هم تسليم نمائيم ـ پس كيست که این امر را نمى داند که باوجود اين موقع مخصوص و دراين حكم صريحى عمومى که درين آيه است مخصوص شده نمی‌تواند ـ درمذهب امام ابوحنيفه بايد که امام ومقتدى آهسته آمين بگويند ـ لكن امام بخارى برخلاف آن قائل بجهر گفتن اوست ـ ودر دليل مى گويد که آنحضرت فرموده است «وقتيكه امام ولا الضالين بگويد ـ شما آمین بگوئيد» اما درين حديث حکم بجهر آن کجاست ؟ از مطلق آمین گفتن امام صاحب کجا انكار دارد ؟ در مذهب حنيفه « نبيذ التمر » بشرطيكه مسکر نباشد بدان وضو کردن