Page 168

تحفةالامان فی سیرةالنعمان حصهٔ اخری (167) مبحث روایات موضوعه و متصرفه. آن ـ تا اینکه هفت یا هشت صد آنرا صحیح پنداشته ، گذاشت ومابقی آنرا خارج نمود ـ امام شافعی نیز بالفاظ صاف و عبارات صریح خیالاتش را بر طبق مفکورهٔ ابو حنیفه ظاهر نموده است ـ امام بیهقی روایت میکند که روزی «رهرم قریشی » امام شافعی را خطاب نمود که شما آن احادیث را قلم بند کنید که از رسول اکرم صلی الله علیه وسلم ثابته وی بجواب گفت که به نزدیک ارباب معرفت احادیث صحیحه نهایت کمترند زیرا که صدیق اکبر زیاده از هفده حدیث واز عمر فاروق باینکه یک مدت متمادی بعد از وفات (رسول الله) در قید حیات بودند بیشتر از پنجاه روایه و هکذا از حضرت ذی النورین بسیار احادیث مسموع نگشته است با اینکه حضرت علی کرم الله وجه مردم را بسوی تعلیم احادیث تشویق می‌نمودند اما احادیث مرویه اوشان نیز بواسطه پریشانی اندک است . بلکه در عهد خلافت خویش هیچ روایة نفرموده اند ، هر قدر روایتی که کرده اند در عهد خلفای ثلاثه بوده است .علاوه ازین بزرگان از زبان دیگر صحابه احادیث بی‌بابانی روایه شده لکن ، بنزد اهل معرفت اکثری از آنها بسند صحیح به ثبوت نرسیده اند [ ملاحظه شود مناقب الشافعی مصنفهٔ امام را زی فصل هشتم درطی شرح مذهب امام شافعی] از استماع این کلمات تصور نباید کرد که امام صاحب نیز مانند معتزله منکر احادیث بوده و یا تنها چند حدیثی را تسلیم نموده اند زیرا که تلامذه او بزار ها احادیث را ازو روایت کرده اند چنانچه در موطاے امام محمد و کتاب الاثار و کتاب الحج که بطور عمومی از کتب متداوله میباشند ، بسیار احادیث را امام صاحب روایت فرموده است . البته نسبت بدیگر محدثین تعداد احادیث مسلم وی اندک است و علت آن همان « تشدد فی الروایه » است ـ امام صاحب شروطی را که نسبت بروایت اختیار نموده اند بعضی ازان بنزد دیگر محدثین نیز مسلم است و در برخی ازان تنها امام متمسک بفتوای اوست و چندی ازان طوریست که فقط خود حضرت امام دران منفرد است :ـ از جمله شروط منفردهٔ او این است که تنها همان حدیث حجت شده میتواند که روای آن او را بگوش هوش خویش شنیده و تا زمان روایهٔ آن کاملاً او را بخاطر داشته باشد ـ با اینکه این قاعده بظاهر نهایت