Page 20

خود پشیمان گشته برای اصلاح ان لهجه خودرا بطور ناصحانه تبدیل داده واجبات خودهارا بمقابل بقیه افراد وطن اظهار کرد. عبد الحمید اراده داشت رفقای خود را بفهمد که مسأله در سوء تفاهم افتاده و مقصدش تحقیر هم وطنان نبود احمد که چهارم نفر رفقا بود و در بین انها بسبب مهارت عملی خود محترم است سبقت کرده گفت: اقوالی را که برادر ما حسن بیان کرده اند عین حقیقت است در اثنائیکه او مشغول این بیانات بود يك طریقه برای امرار مدت عطالت در خاطر من گذشت اگر شما نیز باین فکر بنده موافقت نمائید البته خیلی خوشبخت خواهم بود رفقا : بفرمائید تا ببیینم احمد : برادرهای من قبل از اینکه رای خود را اظهار کنم شما را از وعودات و تصمیم هائیکه مابین خودها در مکتب از بابت اخلاص و فدا کاری در راه خدمت وطن کرده بودیم متذکر میسازم که فراموشتان نشده باشد . آیا ان تصمیمات خودرا فسخ نکردید ؟ وقتیرا که بکمال اشتیاق و بی صبری منتظر بودید. چند روز بعد خواه رسید چیزی که پیشتر دانستن انرا برای اظهار رای خود لازم میدانم خیال حالیتان در باب ان تصمیمات سابقه است بعد بكمال امتنان رأی خودرا اظهار کرده بعد از موافقتتان بر ان راي همه در تحمیل ان ساعی میشویم. حسن : معاذ الله که از ان تصمیم خود راجع شویم همه بکمال اشتیاق رسیدن انروز را منتظریم روز یزا که