Page 123

فارسی پښتو اتلسمہ لوَستَہ سبق ہژدہم یَوہَلک پِہ وَتَکي پِہ هَرَ خَوَا یک بچہ در کوچہ بہر طرف دَ بَرَکې غُورځوَلَے۔ سنگ ہا می انداخت ۔ پِلارَ ہَرجُوچې وَرْتَہ وُویَلْ ۔ پدر ہر چند باومیگفت ۔ دابشَرَ پانَہ نَہ دَہ۔ مَیگُوہ۔ این کار خوب نیست ۔ نگفته نَے مَانَہ ۔ قبول نمیکرد۔ عَجبہ دَ دَیَہ دَیَوَہ سَړی پِہ کوپَړۍ تا سنگ او برسر یک آدم سر وَنښَتَہ ۔ لَکُونُۍ وُومَائہ کَړَہْ خورد۔ تالاق او را شکستاند ۔ کوتوَالِي وَنِیوَہَ اَوُاِ پَخُبَشْیِڑيہ بوُت پولیس او را گرفتہ بطرف توقیف خانہ بود هَلَکْ ژَړَلْ اَوُ پِرُ پْښوُيِ بچہ میگریست و بپاہای او پِریوُوتْ ۔ اَو وِیلَ یے ۔ می افتاد و میگفت ۔