Page image — the source of record
Machine transcription
( ۸۱ )
مکر روزگاری چوپس ماندی
زخود کروانت پیشاندی
شنیدم که روزی ازین معات
عظام زنخدان بپسند دنیات
بخاک اندریش یک پخته
که جای اندار شته و ریخته
اماں بے زباں پندمیگفت اور
که ای خواجه با مینوایی بساز
نه اینست حال من زیر کل
شکر خور و وانخارمانون دل
غم ارکر و شن و زکاران ۱
که بی ما بیے بکذرد روزگا
همان لحظه کان خاطرش وی اد
غم از خاطرش رخت نیک و بنها
که ای نفس بیامی دپپروش
کیش با رمتار و نو درکش
اكر بند و بار بر بر دو
وکر سیر با وج فلک در برز
در اندم که حالش دکرموش و
هرکاز سرش بر دو برون رود
غم و شادمانی نماند کویی
جفای عمل اند و نامی کویک
کرم پای ارد نه دیم بخت
بده کز تو این ماندای نیکبخت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.