Machine transcription
( ۸۷ )
مکن تکیه بر ملکی جاه وحشم
که پیش از تو بودند و بعد از توهم
خداوند دولت غم دین خورد
که دنیا بحال کسی نگذرد
نخواهی که ملکت براید بهم
غم ملک ودین هرد و با هم بخور
زرافشان و نیا بخواه ای گدا
که بنده می انشاند چون خدا
حکایت کند از جفاگستری
که فرمان میداشت بر کشوری
در ایام او روزمردم چوشام
شب از یبم او خواب مردم حرام
همه روزنیگان از و در بلا
بشب دست پاکان ازوبدعا
گروهی بشیخ آن درگاه
ز دست ستمگر گریستند زار
که ای پر دانای فرخنده رای
بکو این جوانرا بترس از خدای
بگفتا دریغ آیدم نام دوست
که هر کس نه در خور پیغا م اوست
کسی را که بینی حق کران
مزن سنا با وی ای خواجه حق اینست احسان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
