Machine transcription
( ٨٥ )
اگر بینوایے برم درستم کرم عاقبت خیر باشد چه غم
عروسی بود نوبت ماتمت کرت یک روزی بود ماتمت
یکی تشنه میگفت در دشت چا نه اسباب شاش میانه چا
زجور شکم کل کشیدی بشت که روزی بحالت نخر دشت
مدام از پریشانی روزگار دلش در بسته تش بوگوا
کمش میگفت با عالم تیر کش که از بخت شوریده رویش بپس
که از دیدن عیش شیرین خلق فرو میشدی آب مخش بحلق
که بار کار گشته بگریستی گر پس دید این عمر بستی
بکاس شد نوشند وشیر و برا مرا روی نان پی نه پندرد
کر انصاف ستی سگو پان برهنه من و کر به ر ا پوستین
چه بودی که پایم درین کار گل با بکنجی فرو بستی ار کام دل
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
