Machine transcription
( ٨٤ )
مرا باز غم بر دل ایند نشست که دنیا سمیر کش نفس شسنت
زکر دستگیری کنی خرمم ز کر پر بری دال میدهم
تو کر کا مرانی بفرمان سنج و کرکس میخند و ماند باینج
بدروازه مرک چون میشویم بیک لحظه با هم برابر شویم
منه دل باین دولت پنج رو برو در دل خلق دولتی و
نه پیش از تو پیش از نو امدند به بیداد کرده جهان پیوستند
چنان کی که ذکرت بخسیر کنند چومردی برکورت نفرین کنند
نباید برسم بد آئین نهاد که گویند لعنت بر ان کین نهاد
و کر بر سر اید خداوند زور زیر شکند عاقبت خاک کور
بفرمود و انکشا و می از جفا که بیرون کندش امان از قفا
چنین گفت مرد حقایق سپاس کزین هم که گفتی ندارم هراس
من از بی زبانی ندارم غمی که دانم که ناگفت داند سمی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
